s.n. (Geol.) Holocen. – Din lat. alluvium.
s. v. holocen.
s. n. [-viu pron. -vĩu], art. alúviul
n. geol. Ultima epocă a perioadei cuaternare; holocen. /<lat. alluvium
s.n. Holocen. [Pron. -viu. / < lat., fr. alluvium].
s. n. holocen. (< lat., fr. alluvium)