rachíu (rachíuri),
s.n. – Vinars. – Var. Trans.
rachie. Mr.
arăchie, megl.
răchiie. Tc.
raki ‹ arab.
araq (Roesler 601; Cihac, II, 302; Șeineanu, II, 298), cf. bg., sb.
rakija, ngr. ραϰί,
rus.
raki, și
direct din arab., fr.
arak, it.
arac(ca), sp.
arac, engl.
arrack. – Der.
rachier, s.m. (producător de
țuică, distilator);
rachiereasă (var.
rachieriță), s.f. (
nevastă de rachier);
rachigiu, s.m. (înv., producător de
țuică), din tc.
rakici;
rachierie, s.f. (distilerie);
rachiiță, s.f. (înv., bodegă).